۴-محدوده اجرا

اين روش در کليه گروه‌هاى مديريت امور زمين شناسى منطقه‌اى کاربرد داشته و از لحاظ محدوده منطقه‌اى و مقياس به شرح زير طبقه بندى مى‌شود:

 

4-1- محدوده منطقه‌اى

نقشه‌هاى زمين شناسى بخش بزرگى از کشور، توسط سازمان زمين شناسى تهيه مى‌شود. با توجه به مسئوليت وزارت نفت در اکتشاف و استخراج نفت، نقشه‌هاى زمين شناسى مناطق نفت خيز توسط شرکت ملى نفت ايران برداشت مى‌شود.

هر يک از نقشه‌هاى زمين شناسى يکصد هزارم گسترهاى ميان دو مدار و دو نصف النهار با فاصله نيم درجه را در بر دارد. اين نقشه‌ها در برگيرنده چهار برگ نقشه توپوگرافى استاندارد با مقياس 000,50: 1 هستند (سرىK753 ، تهيه شده توسط سازمان جغرافيايى کشور). طول نقشه در راستاى شمال-جنوب حدود 55 کيلومتر و عرض آن در امتداد خاور-باختر حدود 45 کيلومتراست، که مساحتى حدود 2500 کيلومترمربع را شامل مى‌شود. نقشه‌هاى واقع درشمال ايران اندکى کمتراز 2500 کيلومتر مربع و نقشه‌هاى واقع درجنوب ايران کمى بيشتراز 2500 کيلومترمربع مساحت دارند. در نواحى مرزى مساحت نقشه‌هاى زمين شناسى 000,100: 1 ممکن است به طور قابل ملاحظهاى کاهش يابد، و يا نقشه‌هاىى کمى بزرگتر از حد معمول تهيه شود. نام نقشه‌هاى يکصد هزارم بر اساس اسامى پيشنهادى سازمان جغرافيايى کشوراست (دستورالعمل W-01-RG). در پارهاى از موارد متناسب با نياز، تغيير نام اجتناب ناپذير خواهد بود.

 

4-2- مقياس

تهيه نقشه‌هاى زمين شناسى ناحيهاى به طور سيستماتيک از مقياسهاى کوچک 000,500: 1 و 000,250: 1 آغاز مى‌شود و به طور مرحلهاى به مقياسهاى متوسط 000,100: 1 و بزرگ 000,50: 1 و 000,25: 1 توسعه يافته که به اين ترتيب سراسر مساحت يک کشور پوشش داده مى‌شود.

در ايران تهيه نقشه‌هاى زمين شناسى ناحيهاى با مقياس 000,250: 1، از سال 1337 آغاز شد و در سال 1370 به پايان رسيد. به دنبال تهيه نقشه‌هاى 000,250: 1، سازمان زمين شناسى کشور تهيه نقشه‌هاى زمين شناسى 000,100: 1 را در دستور کار خود قرار داد. در شکل 2 و 3 به ترتيب راهنماى نقشههاى زمين شناسى با مقياسهاى 000,250 :1 و 000,100: 1 نمايش داده شده است.