-2-2-واحدهاى سنگ‌هاى آذرين درونى

اين قسمت لژاند با عنوان (intrusive rocks) در زير ستون رديفهاى چينه نگارى به صورت راست گوشههاى جداگانه نمايش داده مى‌شوند. در ضمن توضيح ويژگى‌هاى سنگى و سن آنها در داخل پرانتز نوشته مى‌شود. در مواردى که موقعيت چينه نگارى سنگ‌هاى آذرين بيرونى روشن نباشد، مناسبترين محل بيان ترکيب سنگى آنها، دراين قسمت از لژاند خواهد بود. در چنين حالتى به جاى عنوان سنگ‌هاى آذرين درونى از نام عمومى سنگ‌هاى آذرين استفاده مى‌شود.

 

4-2-3-واحدهاى سنگى دگرگونى

در مورد سنگ‌هاى دگرگونى بخش جداگانهاى تحت عنوان سنگ‌هاى دگرگونى (metamorphic rocks) در نظر گرفته مى‌شود، و فازهاى دگرگونى با زيپاتون نمايش داده مى‌شوند. بنابراين اگر واحد اصلى که اينک دگرگون شده شناخته شود، در جاى خود در ستون واحدهاى چينه نگارى جاى داده خواهد شد و زيپاتون آنها با توجه به نوع و درجه دگرگونى در قسمت سنگ‌هاى دگرگونى جاى خواهد گرفت. به عبارت ديگر سن سنگ‌هاى اوليه دگرگون شده با رنگ و نشانه‌هاى حرفى ستون چينه شناسى مشخص مى‌شود، و علاىم حرفى پا نوشت بر ًmtً ، نمايانگر سن دگرگونى يا دگرگونىهاى موثر خواهد بود. واحدهاى سنگى دگرگونى ناشناخته که قابل جاى دادن در ستون لژاند نباشند، در اين بخش جداگانه نمايش داده مى‌شوند.

 

4-2-4-علاىم و نشانه‌ها

در اين قسمت لژاند، کليه علاىم و نشانه‌هايى که در زمينه نقشه به کار رفته نمايش داده و شرحى مقابل آن نگاشته مى‌شود.اين نشانه‌ها خطى يا چند شکلى‌اند و به رنگ مشکى يا به رنگهاى ديگر، هم رنگ با علاىم به کار رفته در گستره نقشه، نمايش داده مى‌شوند. بهتر است علاىم به کار رفته را در دو دسته به رنگ‌هاى زير جاى داد:

  • نشانه‌هاى زمين شناسى شامل: همبرىها، گسلهها، محور چينها، جاى برداشت نمونهها، نشانهى کانى، معدن درحال کار و يا ترک شده، برش اندازه گيرى شده مقطع تيپ، اندازه گيرىهاى ساختماني.
  • نشانه‌هاى غير زمين شناسى شامل: نشانه‌هاى جغرافياىى مانند راهها و نوع آنها، شهر و روستا کشتزار، نقاط ارتفاعى، نقاط مثلث بندى، دژ و کاروانسرا و يا نشانه‌هاى آب نگارى شامل قنات، کانال آبيارى چاه، آب انبار، سد و غيره.

 

4-3-برشهاى زمين شناسى

در هر نقشه زمين شناسى با مقياس يکصد هزارم، حداقل دو برش زمين شناسى سراسرى تهيه، و آنها را در زير چهارگوش گسترهى نقشه به نمايش مىگذاريم. هدف از تهيهى اين دو برش، نمايش رابطه و ضخامت واحدهاى سنگى، نمايش اشکال ساختمانى، تعيين برخوردهاى غير عادى -گسلها و روراندگىها- تعيين رابطه سنى و فعاليتهاى ماگماتىسم است. اين برشها در واقع مکمل راهنماى نقشه بوده و گوياى کيفيت و کميت مطالعات انجام شده است.

مسير اين برشها بايد به نحوى انتخاب شود که بيرون زدگى کافى داشته وبيشترين واحدها را دربرگيرد؛ و تا حد ممکن عمود بر ساختارهاى ناحيه باشد. بطور عموم مقياس افقى و قائم برشها برابر مقياس نقشه يکصد هزارم خواهند بود. ولى چنانچه ضرورى باشد براى آنکه ساختار روشنترى بدست آيد مقياس قائم را مىتوان بزرگتر گرفت و مقياس جديد را در کنار آن نوشت و يا رسم کرد.